Terwijl wij onszelf zielig vinden zorgen zij ervoor dat er midden in de nacht een ontbijt klaarstaat

Dag 2. Half drie. Ik sta op en merk dat ik nog gewoon kan lopen. Een beetje stijfjes, dat wel, maar de uurtjes slaap hebben me goed gedaan. Even later schuiven we aan het nachtelijke ontbijt. Er worden wat blaren vergeleken en pijntjes uitgewisseld, maar er klinkt geen gemopper.